Kişinin çevreyle ısı değişimi başlıca üç şekilde oluşur, bunlar:
• Çevre alanlara veya boş alana radyasyon yoluyla ısı yayılması.
• Çevreleyen havaya konveksiyon yoluyla ısı yayılması.
• Başta kendimizde terleyerek oluşan sıvının buharlaşması yoluyla ısı yayılması.

Dördüncü bir ısı değişimi sabit veya değişken nesnelerin doğrudan vücuda temas ettirilmesi yoluyla da oluşabilir. Ancak, normal durumlarda bu tamamen ihmal edilebilecek kadar küçüktür.

Radyan ısı

Radyan ısı ılıktan soğuk yüzeylere sabit bir şekilde yayılır ve bunlar arasındaki sıcaklık farklarıyla artar. Radyan ısı değişimi özellikle aşağıdaki faktörlere bağlıdır:
• Yüzeylerin boyutu ve yerleşimi = birbiriyle sıkı açı ilişkisi
• Yüzeylerin bireysel ısıları
• Emisyon ve emilim faktörlerini örn. radyan ısı yayma ve alma yeteneğini belirleyen yüzeylerin karakteri
İki türlü radyan ısı arasında ayrım yaparız:
• Yaklaşık +500°C  üzerindeki sıcaklıklarda vücutlardan gelen yüksek sıcaklıkta radyasyon
• Yaklaşık +250°C  altındaki sıcaklıklarda vücutlardan gelen düşük sıcaklıkta radyasyon

Yukarıdaki sıcaklık limitleri yalnızca yaklaşık oranlardır.

Oda yüzeyleri ve geleneksel ısıtıcılar görece düşük sıcaklıklara sahip olsa da bir insanın çevre yüzeylerle ısı değişimi iç mekanlarda uzun dalga, düşük sıcaklıkta radyasyon şeklinde meydana gelir. Yüzeylerin yapısı ve rengi, işlem görmemiş olan metal yüzeyler hariç termal radyasyon yayma ve emme kapasitesi itibarı ile düşük sıcaklık radyasyonu yönünden gerçekte hiçbir önem taşımaz.  Düşük sıcaklık radyasyon kaynağı örnekleri panel radyatörler ve tavan ve yer ısıtma sistemleridir.
-50 to + 100°C sıcaklık aralığında iç mekan iklimini hesaplarken odanın yüzeyleri arasındaki ısı aktarımı görünmeyen uzun dalgalı, düşük sıcaklıklı radyasyondan oluşur. Oda havasından ve havasına emisyon ve absorpsiyon yoluyla radyasyon aktarımını da tamamen göz ardı edebilirsiniz. Buna göre, yalnızca odanın farklı yüzeyleri, duvarları, zemini, tavanı, mobilyaları, ısıtıcısı vs. arasındaki düşük sıcaklık radyasyonu ve güneşten kaynaklanan her türlü giren hava sıcaklığı dikkate alınmalıdır.

Ayrı oda yüzeyleri arasında radyasyon yoluyla ısı aktarımı normalde aşağıdaki denklemle ifade edilir:

P_S = a_S· A₁ · (t₁ - t_m) [W]

PS =  t1 sıcaklığına sahip m2 olarak A1 yüzeyi ile kombine olarak tm ortalama yüzey sıcaklığına sahip tüm diğer oda yüzeyleri arasındaki ısıtma etkisinin aktarımı

a_S = W/m2 K olarak radyasyon için termal değişim sabiti

t₁ ve t_m  için 0 ila  + 100°C sıcaklık aralığında iyi bir kesinlikte (yaklaşık %2.5’dan az sapma ile)aS belirtilebilir.

a_S= e₀ · (4.38 + 0.034 · (t₁ + t_m)) [W/m² K]e₀ = emisivite

Şekil 4. Yönü dikkate almaksızın farklı sıcaklıklara sahip tüm yüzeyler arasında radyan aktarım meydana gelir.

Konveksiyon

Bir yüzey oda havasından daha sıcaksa, oda havasına ısı yayar. Aynı şekilde oda havası, oda havasından daha soğuk bir yüzeye ısı yayar. Bu tür ısı aktarımına konveksiyon adı verilir ve ikiye ayrılır:
• Doğal konveksiyon
• Zorunlu konveksiyon
Doğal konveksiyon havanın farklı katmanlarındaki yoğunluk farklarıyla elde edilir, bunun nedeni hava ile havanın etrafında dolaştığı farklı vücutlar arasındaki sıcaklık farklarıdır. Vücut yüzeyine en yakın yüzey sınır katmanının dışındaki havadan farklı bir sıcaklığa sahiptir, bu nedenle farklı katmanlar farklı yoğunluğa sahiptir ve vücut şekline, sıcaklık sapmalarına ve yere göre akış türleri oluşur.

Sözgelimi zorunlu konveksiyon bir fanın kullanıldığı iletim yoluyla elde edilir, başka bir deyişle fan havanın akışını belirler.

Bu durumda, hava yoğunluktaki farklar dışındaki güçler tarafından vücutların yüzeyi etrafında dolanır.

Özet olarak, çevrilen ısı aktarımı vücut yüzeyi boyunca hava akımından, yüzey boyutundan ve vücutla hava arasındaki sıcaklık farkından etkilenir.

Ünite başına ısı aktarımı, hava hızının artması, yüzey alanının azalması ve sıcaklık farkının vücut yüzeyi ile hava arasında artması ile artar.

İndüksiyon

İndüksiyon sabit havadan bir jet hava akımı geçerken oluşan zorunlu konveksiyon şeklidir ve böylece hava, jet hava akımı ile birlikte çekilir. Böylece jet hava akımı hacim olarak büyür.

İndüksiyon ilkesi aktif chilled beamlerde (entegre hava tedariki olan chilled beamler) ve indüksiyon ünitelerinde kullanılır, MEKANLARIN SOĞUTULMASI başlıklı bölüme bakınız.

Buharlaşma

Buharlaşma ısısı sıvı haz galine dönüşürken yayılır. Bir kişi bu buharlaşma ısısını terle dışarı atarken, aslında ısı sonradan soğuyan vücut yüzeyinden çıkar. İnsanlar buharlaşma yoluyla dışarı ısı verirler. Buharlaşma ve konveksiyon yoluyla ısı aktarımı nefes alma sırasında da meydana gelir.

Buharlaşmaya bağlı ısı emisyonları odanın görece nemine bağlıdır. Yaklaşık +18°C ile +25°C arasındaki normal sıcaklıklarda ve %20-50 arasındaki normal görece nem düzeyinde bu etki minimum düzeydedir.

Nem düzeyi normal olarak 25°C’de %45’lik kabul edilebilir düzeyde tutulmadığı takdirde ve %60 RH ve üzerine yükselirken cilt yüzeyi yapış yapış hale gelir. Bu meydana geldiğinde buharlaşma zorlaşır. Dolayısıyla binada çok fazla yüksek olmayan bir nem düzeyinin korunmasını sağlayan bir iklimlendirme sisteminin seçilmesi önemlidir. Bu, tedarik edilen havanın odaya verilmeden önce neminin alınabilmesini sağlayan yeterli soğutma kapasitesine sahip hava tedarik üniteleri ile konforlu soğutma sisteminin kurulmasıyla yapılır, Yoğuşma Koruması bölümüne bakınız.

Şekil 5. Farklı çalışma şekillerinde vücuttan ısı emisyonu

A = Konveksiyon (yeşil)
B = Radyasyon (kırmızı)
C = Buharlaştırıcı emisyon (sarı)
1 = Toplam dinlenme
2 = Hafif ofis işi
3 = Normal ofis işi
4 = Bilgisayar çalışması
5 = Hafif fiziksel çalışma
6 = Yavaş yürüme
7 = Boyama

Şekil 6. Zorunlu konveksiyon